اثر متقابل منابع غله و علوفه جیره بر عملکرد و رفتارهای تغذیه ای گاوهای شیری

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، ایران

2 دانشگاه صنعتی اصفهان

3 گروه علوم دامی- دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان

4 گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه صنعتی اصفهان

5 گروه علوم دامی دانشگاه اراک

10.22069/ejrr.2020.17473.1731

چکیده

سابقه و هدف: داﻧـﻪ ﻏﻼت ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻌﻤﻮل ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر اﻓﺰاﯾﺶ ﺗـﺮاﮐﻢ اﻧـﺮژی جیره گاوهای پرتولید مورد استفاده قرار می گیرند. از طرفی استفاده از منابع علوفه ای در جیره به منظور بهبود تخمیرات شکمبه ای و در نهایت حفظ سلامتی و بهبود تولید دام توصیه شده است. با توجه به نتایج ضد و نقیض گزارش شده در پژوهش های اخیر در رابطه با اثرات تغذیه منابع مختلف غله و علوفه ای در جیره گاوهای شیری بر آن شدیم مطالعه ای با هدف بررسی اثرات متقابل تغذیه منبع غله ای (جو و ذرت) و علوفه ای جیره (یونجه و سیلاژ ذرت) بر عملکرد تولیدی گاوهای شیری هلشتاین طراحی و اجرا کنیم.
مواد و روش ها: تعداد 8 رأس گاو شیرده هلشتاین با میانگین تولید شیر 2 ± 2/46 کیلوگرم در روز مورد استفاده قرار گرفت. این آزمایش در قالب طرح مربع لاتین تکرار شده 4×4 به روش فاکتوریل2×2 با 4 تیمار و طی 4 دوره 21 روزه انجام شد. فاکتور اول نوع غله مورد استفاده در جیره (جو یا ذرت) و فاکتور دوم منبع علوفه مورد استفاده (یونجه یا سیلاژ ذرت) بود.جیره های آزمایشی به صورت کاملأ مخلوط شده دو بار در روز تغذیه ( در ساعت های 7 و 17) و شیردوشی دام ها 4 بار در روز (ساعت های 4، 10، 16 و 22) صورت می گرفت. نمونه گیری های انجام شده شامل جمع آوری نمونه خوراک ارائه شده و باقی مانده آن، تولید و ترکیبات شیر، مایع شکمبه و ثبت رفتارهای تغذیه ای دام ها بود.
یافته ها: مصرف ماده خشک (4/23 در مقابل 9/21 کیلوگرم در روز)، شیر تولیدی (9/46 در مقابل 5/44 کیلوگرم در روز) و درصد چربی شیر (12/3 در مقابل 88/2 درصد) در تیمارهای حاوی دانه آسیاب شده ذرت بیشتر از تیمارهای حاوی دانه جو بود (05/0p <). نیتروژن مصرفی در تیمارهای بر پایه دانه آسیاب شده ذرت بالاتر اما نیتروژن شیر که شاخصی از بازدهی استفاده از نیتروژن خوراک می باشد در این تیمارها در مقایسه با دانه آسیاب شده جو کمتر بود. اثرات منبع علوفه جیره بر مصرف خوراک و تولید شیر معنی دار نبود اما علوفه خشک یونجه در مقایسه با سیلاژ ذرت موجب افزایش درصد چربی شیر شد (08/3 در مقابل 92/2 درصد). استفاده از منبع علوفه ی سیلاژ ذرت در جیره موجب افزایش زمان نشخوار و کل زمان جویدن به صورت دقیقه در روز و دقیقه به ازای کیلوگرم ماده خشک مصرفی گردید (05/0p < ). اگرچه گاوهای مصرف کننده سیلاژ ذرت مدت زمان بیشتری را صرف مصرف هر کیلوگرم ماده خشک خوراک کردند اما گاوهای مصرف کننده علوفه خشک یونجه در هر وعده غذایی ماده خشک بیشتری را مصرف کردند. مصرف دانه آسیاب شده ذرت در مقایسه با دانه آسیاب شده جو سبب تمایل به افزایش مصرف ماده خشک بیشتری در هر وعده غذایی گردید (1/0 =P).
نتیجه گیری: هرچند اثر متقابل فاکتورهای اصلی در این آزمایش بر فراسنجه های عملکردی گاوهای شیری معنی دار نبود، مصرف ماده خشک در هر وعده غذایی در زمان استفاده از دانه آسیاب شده جو در تیمارهایی بر پایه منبع علوفه ای سیلاژ ذرت در مقایسه با علوفه خشک یونجه کمتر بود اما در تیمارهایی برپایه دانه ذرت این پارامتر تحت تأثیر منبع علوفه قرار نگرفت. این موضوع بیانگر اثرات مثبت استفاده از منبع غله ای دانه ذرت در جیره های بر پایه سیلاژ ذرت جهت جلوگیری از کاهش مصرف خوراک می باشد. چرا که در جیره های حاوی سیلاژ ذرت نسبت به علوفه خشک یونجه به واسطه افزایش اندازه ذرات جیره و همچنین ایجاد اسیدیته بالاتر شکمبه انتظار کاهش مصرف خوراک وجود دارد که البته این حالت اسیدی بالاتر در صورت استفاده از دانه جو آسیاب شده در جیره تشدید خواهد شد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Interaction of Dietary Grain and Forage Sources on Performance and Feeding Behavior of Dairy Cows

نویسندگان [English]

  • morteza nemati 1
  • Farzad Hashemzade 2
  • GholamReza Ghorbani 3
  • Ebrahim Ghasemi 4
  • Mohammad Khorvash 2
  • Mehdi Mirzaee 5
  • Mostafa Nazari 2
  • Majid Savari 1
1 department of Animal Science, college of Agriculture, Isfahan University ofTechnology, isfahan, Iran
2 Department of animal science, college of agriculture, isfahan university of technology
3 Department of animal science, college of agriculture, Isfahan university of technology. Isfahan, iran
4 Department of animal science, college of agriculture, Isfahan university of technology. Isfahan, iran
5 Department of animal science, university of Arak
چکیده [English]

Background and objectives: Grains are typically used as energy-efficient ingredients for high-yielding cows. On the other hand, the use of forage sources in the diet is recommended to improve ruminally fermentation and ultimately maintain health and improve livestock production. Given the contradictory results reported in recent research on the effects of feeding of different sources of grain and forage in dairy cows, we conducted a study aimed at investigating the interaction effects of grain (barley and corn) and forage (alfalfa and corn silage) source in rations on the productive performance of Holstein dairy cows.
Materials and Methods: Eight Holstein dairy cows (milk production: 46.2 ± 2 kg / day) were used to investigate the interactions between dietary source of grain and forage on productive performance. This experiment was conducted in a 4 × 4 Latin square design with a 2 × 2 factorial arrangement with 4 treatments over 4 periods of 21 days (15 days for dietary adaptation and 6 days for data collection). The first factor was the source of grain used in the diet (barley or corn) and the second factor was the source of forage used (alfalfa or corn silage). Experimental diets were fed as total mixed ration twice daily (7:00, 17:00) and milking was done 4 times daily (4:00, 10:00, 16:00, 22:00). Sampling was performed to collect feed samples and their residues, milk production and composition, rumen fluid, and animal feeding behaviors.
Results: Dry matter intake (23.4 vs. 21.9 kg / day), milk yield (46.9 vs. 44.5 kg / day) and milk fat percentage (3.12 vs. 2.88%) in treatments containing corn grain were more than treatments containing barley grain (P <0.05). Nitrogen uptake was higher in corn-based treatments, but milk nitrogen, an indicator of feed nitrogen utilization efficiency, was lower in these treatments compared to barley grain. The effects of dietary forage source on feed intake and milk production were not significant, but dry alfalfa hay increased the percentage of milk fat compared to corn silage (3.08 vs. 2.92 percent). The use of corn silage forage increased the rumination time and total chewing time as minute per day and minute per kg of dry matter consumed (P <0.05). Although cows consuming corn silage spent more time for eating per kg of dry matter, but cows consuming alfalfa hay consumed more dry matter per meal. Consumption of corn compared to barley tended to increase dry matter intake per meal (P = 0.1). Percentage and amount of milk fat produced as well as fat-corrected milk production had a direct relationship with ruminal pH at three hours after morning feeding (P <0.05).
Conclusion: Although the interaction of main factors in this experiment on functional parameters of dairy cows was not significant, but dry matter intake at each meal when using barley grain in treatments based on corn silage as forage source compared to dry forage Alfalfa was lower but not affected by forage source in treatments based on corn grain. This demonstrates the positive effects of using corn grain in corn silage-based diets to prevent reduced feed intake. Because diets containing corn silage compared to dry alfalfa hay are expected to decrease feed intake due to increased feed particle size as well as higher rumen acidity, however, this higher acidic state will be exacerbated if ground barley grain be used in the diet.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Alfalfa.Barley grain
  • corn grain
  • Corn silage
  • Dairy cow