مقایسه اثر سطوح مختلف دانه نخود بر عملکرد بره‫های پرواری نژاد دالاق و آمیخته‫های رومانف-دالاق‬‬‬‬‬‬‬‬

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان

2 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

3 عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی گلستان

10.22069/ejrr.2019.16790.1696

چکیده

سابقه و هدف: بیشترین هزینه در صنعت دامپروری مربوط به هزینه‫های خوراک می‫باشد که حدود 70-60 درصد از کل هزینه‫های جاری را شامل می‫شود استفاده از منابع جدید به عنوان منبع انرژی و پروتئین می‫تواند در کاهش این هزینه‫ها کمک شایانی نماید. بقولات(نخود) از نظر موادمغذی انرژی و پروتئین بالا می باشد برای همین خوراک دو منظوره می دانند. و درخصوص مقایسه دالاق و نژاد دالاق و آمیخته رومانف مطالعات کمی صورت گرفته است. لذا هدف از این پژوهش بررسی عملکرد و قابلیت هضم بره‫ها با جایگزینی دانه نخود با جو و کنجاله سویا در جیره‫های گوسفند نژاد دالاق و آمیخته رومانف بود. ‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬
مواد و روش‫ها: این آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با آرایش فاکتوریل 3×2 با سه نوع جیره غذائی شامل سطوح صفر، 10 و 20درصد دانه نخود و دو نژاد دالاق و آمیخته دالاق- رومانف انجام گرفت. جهت اجرای طرح از 15راس بره نژاد دالاق و 15 راس بره آمیخته دالاق-رومانف با میانگین وزن به ترتیب/2 ± 66/30 و 5/1 ± 2/24 کیلوگرم استفاده شد که به صورت انفرادی به مدت 84 روز(به علاوه 15 روز عادت پذیری) نگهداری شدند. جیره ها از نطر محتوی پروتئین و انرژی برابر بودند. وزن‫کشی و مصرف خوراک روزانه انجام شده و در پایان درصد و وزن لاشه و میزان قابلیت هضم خوراک در تیمارها مورد بررسی قرار گرفت. تمامی واکاوی‫های آماری در نرم افزار SAS نسخه 1/9 و رویه رگرسیون مختلط(Proc Mixed) انجام شد. ‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬
یافته‫ها:‬‬ بین تیمارهای مختلف از نظر افزایش وزن تفاوت معنی‫داری مشاهده نشد(P > 0.05). در نژاد دالاق خالص تیمارهای شاهد و ۲۰ درصد نخود به ترتیب با ۲۹۴ و ۲۶۵ گرم در روز بیشترین و کمترین افزایش وزنه روزانه را داشتند. کمترین و بیشترین وزن نهایی در نژاد دالاق با متوسط 5/49 و 6/52 کیلوگرم در تیمارهای 10 درصد نخود و شاهد مشاهده شد(P > 0.05). همچنین بیشترین و کمترین میزان افزایش وزن روزانه در آمیخته دالاق- رومانف با متوسط 294 و 288 گرم در روز به ترتیب در گروه 20 درصد نخود و کنترل مشاهده شد(P > 0.05). به طور متوسط میانگین افزایش وزن روزانه در دو نژاد در سه تیمار کنترل، 10 و 20 درصد نخود به ترتیب 5/291، 3/275 و 8/279 گرم بود. قابلیت هضم خوراک در سه تیمار تفاوت معنی‫داری با یکدیگر نداشتند. درصد و وزن لاشه در نژاد دالاق با افزایش سطح نخود در خوراک کاهش یافت در صورتی که در آمیخته دالاق-رومانف عکس آن بود.‬‬‬‬‬‬‬‬‬
نتیجه‫گیری:‬‬ استفاده از دانه نخود به جای سویا روی عملکرد پرواری را دچار افت نکرد ضمن اینکه به لحاظ هضم‫پذیری نیز تقریبا مشابه کنجاله سویا بود. عملکرد پرواری و قابلیت هضم‫پذیری خوراک در آمیخته دالاق-رومانف نسبت به دالاق خالص بهتر بود. به طور کلی می‫توان گفت جایگزینی دانه نخود به وجود محدودیت‫های موجود در خصوص واردات می‫تواند تاحد زیادی به صنعت پرواربندی گوسفند کمک نماید.‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Compare the effect of different levels of pea(Cicer arietinum) grains on performance of Dahlag and crossbred of Romanov -Dalagh Lambs

نویسندگان [English]

  • Ameneh Jamshidy Rodbari 1
  • Taghi GHoorchi 2
  • Abdolhakim Toghdory 2
  • Mokhtar Mohajer 3
1 Ph.D student in Animal Nutrition, Gorgan University of Agricultural Sciences and Natural Resources
2 Gorgan University of Agricultural Sciences and Natural Resources
چکیده [English]

Background and objectives: The largest expense in the livestock industry is related to feed costs, which accounts for about 70-60% of all current costs. Utilizing new sources of energy and protein can help reduce these costs. Therefore, the aim of this study was to investigate the performance and digestibility of lambs Dalagh and crossbred of Romanov- Dalagh lambs by replacing pea seed with barley and soybean meal in ratio.
Material and methods: This experiment was conducted in a completely randomized design with 3 × 2 factorial arrangement with three types of diets including 0, 10 and 20% pea seed and two breeds of Dalagh and crossbred of Romanov-Dalagh. In order to implement the design were used from 15 Dalagh and crossbred of Dalagh-Romanov lambs with an average weight of 5: 30.66 ± 2.30 and 24.2 ± 1.5 kg that were kept individually for 84 days (plus 15 days of habitually). Weighning and feed intake was carried out and the finally were evaluated the carcass and the digestibility of feed for each treatments. All statistical analyzes were performed in mixed regression (Proc Mixed) in SAS software version 9/1.
Results: There was no significant difference between treatments for weight gain (P> 0.05). In pure Dalagh, control and 20% pea treatments, with 294 and 265 grams per day had the highest and lowest daily weight gain respectively. In Dalagh breed, the lowest and the highest final weights were in pea and control treatments with a mean of 49.5 and 52.6 kg (P> 0.05). Also, in crossbred Romanov-Dalagh, the highest and lowest daily gain was observed in pea and control group with a mean of 294 and 288 g /day, respectively (P> 0.05). The average daily gain in two breeds in the control, 10 and 20 % of the pea treatments, were 299.5, 27.3 and 798.8 grams, respectively. The digestibility of feed in three treatments did not differ significantly. Percentage and carcass weight in Dalagh breed decreased with increase in pea in feed, unlike in crossbred Romanov-Dalagh.
Conclusion: The use of chickpea seed instead of soybeans and barley did not decrease fattening performance; In addition, the digestibility was almost the same as the control group. Fattening performance and digestibility of feed in crossbred Romanov-Dalagh was better than that of pure Dalagh. In general, it can be said that the replacement of chickpea seeds with existing import restrictions can help to significantly contribute to the sheep's fattening industry.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Pea seeds
  • digestibility
  • feed intake
  • lambs of Dalagh
  • Crossbred of Romanov-Dalagh