تأثیر مصرف پروبیوتیک بر عملکرد شیردهی، خوراک مصرفی و برخی متابولیت های خونی گاوهای شیری هلشتاین تحت تنش گرمایی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه علوم دامی دانشگاه تهران

2 استاد دانشگاه تهران

چکیده

سابقه و هدف: مخمرها سوش‌های متفاوتی دارند که در بین آن‌ها سلول‌های مخمر از سویه ساکارومایسیس سرویسیه مهم ترین است. این مخمر دارای توانایی منحصر به فردی جهت ایجاد تغییرات در شکمبه و افزایش قابلیت تولید شیر در گاو می‌باشد. استفاده از پروبیوتیک‌ها می‌تواند اثرات زیانبار ناشی از تنش گرمایی بر عملکرد تولیدمثلی را نیز از طریق بهبود مصرف خوراک به‌طور معنی‌داری کاهش دهد. افزودن مخمرها به جیره گاوهای شیری با تاثیر بر توازن منفی انرژی، به صورت مستقیم (از طریق کاهش اندوتوکسین‌ها) و یا غیرمستقیم بر سامانه ایمنی گاوهای شیری تأثیر خواهد داشت. هدف از این پژوهش، ارزیابی اثر مصرف مخمر زنده فعال پروبیوساک از سه هفته قبل تا هشت هفته بعد از زایمان بر عملکرد شیردهی، خوراک مصرفی و تغییرات اوره، آنزیم‌های کبدی، کورتیزول، اسیدهای چرب غیراستریفه، بتاهیدروکسی بوتیرات در گاوهای شیری دوره انتقال تحت شرایط تنش گرمایی بود.
مواد و روش‌ها: این پژوهش در قالب طرح کاملاّ تصادفی به مدت 85 روز (10 تیر الی پنج مهر 1395) در واحد گاوداری شرکت کشت و دام فکا واقع در شهرستان اصفهان، استان اصفهان اجرا شد. در این آزمایش، تعداد 12 رأس گاو حداقل یکبار زایش کرده در دو گروه دریافت چهار گرم پروبیوتیک (روزانه به ازای هر رأس با غلظت 109×15 CFU/g) و شاهد (عدم دریافت پروبیوتیک) قرار گرفتند. گاوها سه نوبت در روز (8 صبح، 4 بعدازظهر و 12 شب) دوشیده شدند. مجموع شیر سه نوبت به عنوان تولید روزانه در نظر گرفته شد. طی آزمایش جیره‌های غذایی قبل زایش در دو وعده و در بعدزایش در سه وعده به صورت کاملاّ مخلوط در اختیار دام‌ها قرار گرفت. برای بررسی تغییرات متابولیت‌های خون در روزهای 14- ، روززایش، 14+ ، 28+ و 60+ نسبت به زایش از همه دام‌ها، نمونه خون از سیاهرگ دم جمع‌آوری شد و غلظت آن‌ها در سرم سنجیده شد.
یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهند که میانگین تولید شیر در گروه تیمار نسبت به شاهد افزایش معنی‌داری داشت (05/0>P). درصد چربی شیر در گروه تیمار به طور معنی‌داری بالاتر از گروه شاهد بود (05/0>P). دریافت پروبیوتیک سبب افزایش درصد چربی شیر و کل مواد جامد شیر در گروه تیمار نسبت به شاهد شد (05/0>P). مقدار خوراک مصرفی در دوره قبل زایش بین گروه‌های آزمایشی تفاوت معنی‌داری نشان داد و در گروه تیمار نسبت به شاهد بیشتر بود (05/0>P)، ولی در دوران بعد زایش این تفاوت معنی‌دار نبود. در این آزمایش غلظت بتاهیدروکسی بوتیرات و اسیدهای چرب غیراستریفه در خون تحت تاثیر پروبیوتیک قرار نگرفت. اگرچه هر دو صفت در گاوهای تحت تیمار با پروبیوتیک کمتر شده است (1/0=P). در اثر مصرف پروبیوتیک غلطت گلوکز افزایش و غلطت نیتروژن اوره‌ای خون کاهش یافت.
نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش نشان داد که استفاده از پروبیوتیک سبب افزایش میانگین تولیدشیر، چربی شیر و سطح گلوکز و کاهش غلطت نیتروژن اوره‌ای خون در روز 60 بعد زایش شد. این زمان در محدوده زمانی نخستین تلقیح پس از زایمان است. این نتایج در روز 60 نشان‌دهنده‌ی کارکرد بهتر محور سوماتوتروپیک و بهبود شرایط تخمیر شکمبه و در نهایت ثبات شکمبه است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Effects of probiotic on milk production, feed intake and some metabolic blood profiles under the hot seasons in dairy cows

نویسندگان [English]

  • amiehossein nasiri 1
  • Armin Towhidi 2
  • Malek Shakeri 1
  • Mahdi Zhandi 1
  • Mahdi Dehghan-Banadaki 1
1 Department of animal science, University of tehran
2 University of Tehran
چکیده [English]

Background and Objectives: Numerous investigations with dairy cow supported the positive effects of live yeast supplementation on productive efficiency, which were mainly linked to the improved efficiency of rumen fermentation and nutrient digestion. live yeast supplementation has positive effects on reproduction performance with increase of feed intake in high ambient temperature. Recent findings are also revealing the immunomodulating effect of yeast culture in dairy cows, which is possibly linked to the improved energy status as well as the interaction between yeast components in the gut that contributes to the activation of the immune response. The objectives were to determine effects of feeding a live yeast culture as a probiotic on the productive performance, feed intake and some blood metabolic profiles of dairy cows under the hot months of summer.
Materials and methods: The study was implemented 85 days (from June to September 2017) at the FKA Agri-Animal Production Co (Isfahan, Iran). Two groups of 6 periparturient Holstein cows were fed a diet without or with 4 g yeast/d/head (15*109 CFU/g) starting 21 d prepartum through 8 wk postpartum to investigate the changes of blood concentrations of non-esterified fatty acids, β-hydroxybutyrate and Urea-N. Blood was collected on d −14, 0, 14, 28, and 60 d relative to parturition. Diets were mixed twice daily in prepartum and three dailies in postpartum and offered as a TMR. Weekly milk samples were obtained from each cow from 3 consecutive milking (08:00, 16:00, and 00:00), and individual milk weights were recorded at each milking for each cow using a Waikato MKV milk meters (Inter Ag, Hamilton, New Zealand).
Results: Relative to control, cows receiving yeast culture had higher milk yield, milk fat content, and milk solids content. Prepartum DMI was greater in yeast-fed cows than those receiving no yeast but postpartum no significant effect in two groups. None of the blood metabolites analyzed were affected with yeast supplementation, However, a significant day of sampling was found in all blood metabolites assayed, which is indicative of the considerable alterations in metabolic status of dairy cows around the time of calving. In treatment group percentage of glucose increase and BUN decrease.
Conclusion: Yeast supplementation of dairy cows during the high ambient temperature improved lactation performance. Overall, it appears that Probiotics would beneficially improve the blood concentrations of glucose and reduction of BUN in day 60 postpartum (on DFS day). To put into and pay attention to positive results of probiotics to milk production, reproduction, immune function and etc. they are useful in ration of dairy cows in all the sessions to make the peak of generation into the minimum condition.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Dairy cow
  • Live yeast
  • milking performance
  • Stress
  • Transition period