دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان نشریه پژوهش‌ در نشخوار کنندگان 2345-4253 2 2 2014 08 23 گوارش‌پذیری مواد مغذی، فراسنجه‌های تخمیر شکمبه‌ای و عملکرد تولیدی در پاسخ به تغییر دادن نسبت دانه غله جو به ذرت در جیره گاوهای شیری هلشتاین 1 16 1872 FA شهریار کارگر دانشگاه صنعتی اصفهان غلام رضا قربانی دانشگاه صنعتی اصفهان محمد خوروش دانشگاه صنعتی اصفهان Journal Article 2013 11 24 اثر جیره‌هائی بر پایه دانه جو (BBD)، دانه ذرت (CBD) و یا مخلوط یکسانی از آن‌ها (BCBD) بر گوارش‌پذیری مواد مغذی، فراسنجه‌های تخمیر شکمبه و عملکرد تولیدی گاوهای شیری با استفاده از نه رأس گاو هلشتاین چند شکم‌زا در قالب طرح مربع لاتین سه بار تکرار شده با دوره‌های 21 روزه ارزیابی شدند. گوارش‌پذیری ظاهری ماده خشک و ماده آلی به صورت درجه دوم تغییر کرد (0.03 = P) و در گاوهای تغذیه شده با BBD نسبت به گاوهای تغذیه شده با CBD بیش‌تر بود (0.05 > P). گوارش‌پذیری ظاهری پروتئین خام در کل دستگاه گوارش در گاوهای تغذیه شده با BBD نسبت به CBD افزایش یافت (0.001 = P). غلظت اسیدهای چرب فرار و pH مایع شکمبه در بین تیمارهای آزمایشی تغییری نکرد. انرژی و ماده خشک مصرفی بین تیمارها یکسان بود. تولید شیر خام و شیر تصحیح شده برای انرژی تغییر نکرد. میانگین درصد و تولید ترکیبات شیر مانند پروتئین، لاکتوز و کل مواد جامد بین تیمارها یکسان بود. با افزایش نسبت دانه ذرت در جیره‌ها درصد چربی شیر نیز به طور خطی افزایش پیدا کرد (0.02 = P) و در جیره CBD نسبت به BCBD اما نه BBD بیش‌تر بود. به هر حال، تولید چربی شیر با افزایش دانه ذرت در جیره‌ها تمایل به افزایش خطی داشت (0.07 = P). بدون توجه به این که کاهش چربی شیر در همه تیمارهای آزمایشی اتفاق افتاد، تغییر دادن نسبت دانه جو به دانه ذرت کمینه اثر را بر عملکرد تولیدی گاوهای شیری داشت. دانه جو دانه ذرت گوارش‌پذیری گاو شیری https://ejrr.gau.ac.ir/article_1872_88c216ab7b65bf7f04516ea3bad73e28.pdf
دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان نشریه پژوهش‌ در نشخوار کنندگان 2345-4253 2 2 2014 08 23 اثر منبع انرژی بر فعالیت برخی آنزیم‌های هیدرولیتیک بخش‌های مختلف شیرابه شکمبه و ابقای نیتروژن در گوسفند تغذیه شده با جیره حاوی کود مرغی فرآوری‌ شده 17 37 1882 FA ایوب عزیزی شترخفت دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان داود میرمحمدی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان جواد رضائی دانشگاه تربیت مدرس علی کیانی گروه علوم دامی دانشگاه لرستان حسن فضائلی موسسه تحقیقات علوم دامی کشور Journal Article 2014 03 03 این مطالعه به منظور بررسی اثر افزودن منابع مختلف انرژی (شامل ذرت، جو و ملاس) به جیره حاوی کود مرغی فرآورری شده با حرارت (به عنوان مکمل نیتروژنی) بر فعالیت برخی آنزیم‌های هیدرولیتیک شکمبه شامل کربوکسی متیل سلولاز، میکروکریستالین سلولاز، فعالیت تجزیه کاغذ صافی و آلفا آمیلاز در بخش‎های مختلف شیرابه شکمبه (شامل بخش جامد، خارج سلولی و درون سلولی) و ابقای نیتروژن انجام گرفت. بدین منظور از 15 رأس گوسفند نر مغانی در قالب طرح کاملاً تصادفی متعادل با 3 تیمار و 5 تکرار استفاده گردید. جیره‌های آزمایشی شامل جیره حاوی ذرت (یونجه، کاه گندم، کود مرغی و ذرت)، جیره حاوی جو (یونجه، کاه گندم، کود مرغی و جو) و جیره حاوی ملاس (یونجه، کاه گندم، کود مرغی و ملاس) به عنوان منبع انرژی‌زا بودند. فعالیت آنزیم کربوکسی متیل سلولاز و فعالیت تجزیه کاغذ صافی در بخش‌های جامد، خارج سلولی، درون سلولی و کل (مجموع هر سه بخش) شیرابه گوسفندان تغذیه شده با جیره حاوی ملاس در مقایسه با سایر تیمارها بیشتر بود (05/0>P). همچنین، استفاده از ملاس در جیره، در مقایسه با منابع نشاسته‌ای (ذرت و جو)، سبب افزایش فعالیت آلفا آمیلاز در بخش جامد، درون سلولی و کل شیرابه شکمبه و ابقاء نیتروژن گردید (05/0>P). فعالیت آنزیم میکروکریستالین سلولاز در جیره‌های آزمایشی مشابه بود (05/0 آنزیم‎های سلولایتیک و آمیلولتیک شکمبه ابقاء نیتروژن منبع انرژی کود مرغی گوسفند https://ejrr.gau.ac.ir/article_1882_8d11ce9d1fe283dd4fca004ecd8f7eec.pdf
دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان نشریه پژوهش‌ در نشخوار کنندگان 2345-4253 2 2 2014 08 23 تأثیر پوست انار عصاره‌گیری نشده و عصاره‌گیری شده بر فراسنجه‌های تولید گاز با استفاده از شیرابه شکمبه گوسفند نژاد قزل 37 60 1880 FA محمد جواد ابرقوئی دانش آموخته تغذیه دام دانشگاه تربیت مدرس یوسف روزبهان عضو هیئت علمی گروه علوم دامی دانشگاه تربیت مدرس محمد جواد ضمیری هیئت علمی گروه علوم دامی دانشگاه شیراز Journal Article 2014 02 17 هدف از این پژوهش بررسی ارزش تغذیه‌ای پوست انار عصاره‌گیری شده با و بدون استفاده از پلی‌اتیلن‌گلیکول بر کنیتیک تولید گاز به روش آزمایشگاهی و برخی فراسنجه­های تخمیر شکمبه­ای همانند نیتروژن آمونیاکی، اسیدهای چرب فرار و جمعیّت پروتوزوآدر گوسفند بود. مقادیر کل ترکیبات فنولیک (01/۰P<)، تانن کل (01/۰P<)، اسید گالیک آزاد (01/۰P<) و گالوتانن (01/۰P<) در پوست انار عصاره‌گیری شده در مقایسه با عصاره‌گیری نشده کاهش یافت. با استفاده از پلی‌اتیلن‌گلیکول همراه با پوست انار عصاره­گیری ­نشده، مقادیر تولید گاز در ۲۴ ساعت (01/۰P=)، گوارش‌پذیری ماده آلی (047/۰P=)، انرژی قابل متابولیسم (018/۰P=)، سوبسترای هضم شده واقعی (01/۰P<)، تولید گاز بالقوه (<em>b</em>) (01/۰P<) افزایش یافت، ولی تولید پروتئین میکروبی، ضریب تفکیک و محصول گاز تحت تأثیر قرار نگرفتند. عصاره‌گیری سبب افزایش تولید پروتئین میکروبی و مقدار ضریب تفکیک گردید (01/۰P<). افزودن پلی‌اتیلن‌گلیکول به پوست انار عصاره‌گیری نشده مقدار اسیدهای چرب فرار کل (04/۰P=) و استات را افزایش داد. استفاده از پلی‌اتیلن‌گلیکول همراه با پوست انار عصاره‌گیری نشده و عصاره‌گیری شده نیتروژن آمونیاکی را افزایش داد (01/۰P<). استفاده از پلی‌اتیلن‌گلیکول و عصاره‌گیری، مقدار کل پروتوزوآ (01/۰P<) و زیر خانواده انتودینیوم (01/۰P<) را افزایش داد، ولی تعداد زیر خانواده دیپلودینینه (01/۰P<) با افزودن پلی‌اتیلن‌گلیکول افزایش یافت. در کل، استفاده از پلی‌اتیلن‌گلیکول سبب بهبود ارزش غذایی پوست انار شد، در حالی­که عصاره‌گیری تأثیر منفی بر ارزش غذایی پوست انار داشت. به هر حال انجام مطالعات درون­تنی برای بررسی بیشتر تأثیر استفاده از این محصول بر بازده کاربرد انرژی و پروتئین در نشخوارکنندگان، پیشنهاد می‌شود. پوست انار آزمون تولید گاز گوارش‌پذیری ماده آلی و پلی‌اتیلن‌گلیکول https://ejrr.gau.ac.ir/article_1880_987749d6cb4eead9afbe6b06d90da47a.pdf
دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان نشریه پژوهش‌ در نشخوار کنندگان 2345-4253 2 2 2014 08 23 مقایسه خصوصیات تجزیه پذیری ماده خشک و پروتئین نسبتهای مختلف علوفه به کنسانتره در جیره با استفاده از سیستم‌های CNCPS و NorFor 61 79 1873 FA سمانه اربابی فارغ التحصیل تغذیه دام دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان تقی قورچی استاد دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان سیده ساناز رمضانپور دانشیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان نورمحمد تربتی نژاد استاد دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان فیروز صمدی دانشیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان Journal Article 2013 11 01 به منظور تعیین پتانسیل و مقایسه ارزش غذایی نسبتهای مختلف دانه باقلا در جیره، آزمایشی در دو مرحله انجام شد. در مرحله اول فراسنجه¬های تجزیه¬پذیری و مقادیر ناپدید شدن ماده¬ خشک ¬کنجاله¬ها در 0، 2، 4، 8، 16، 24، 48 ،72 و 96 ساعت پس از تغذیه با استفاده از روش کیسه¬های نایلونی تعیین شد. تجزیه¬پذیری موثر (در سرعت عبور 2% ) ماده خشک و پروتئین در جیره¬های با نسبت کنسانتره بیشتر به طور معنی¬داری بالاتر بود(05/0P˂). مرحله دوم آزمایش اندازه¬گیری بخش¬های مختلف پروتئین بر اساس سیستم کربوهیدارت و پروتئین خالص کرنل(CNCPS) و سیستم NorFor بود. نتایج نشان داد در بخش A و 1B دانه باقلا حاوی بیشترین و علوفه یونجه خشک دارای کمترین مقدار بود(05/0P˂). مقدار 2B در جیره با نسبت 75 درصد کنسانتره بیش از سایر تیمارهای حاوی کنسانتره(05/0P>) بود. با توجه به نتایج تنها تفاوت مشاهده شده در میزان 3 Bمربوط به علوفه خشک یونجه بود که مقدار آن بطور معنی¬داری بیشتر از سایر تیمار بود. با افزایش درصد علوفه جیره کاهش در مقدار sCP و افزایش در مقدار PdCP مشاهده شد(05/0P˂)، با این وجود تفاوت بین مقدار sCP دانه باقلا و جیره¬های 75 و 50 درصد کنسانتره معنی دار نبود(05/0P>). نتایج نشان داد دانه باقلا به دلیل داشتن پروتئین و انرژی بالا می¬تواند به عنوان یک خوراک دومنظوره در تغذیه نشخوارکنندگان، در مناطقی که به وفور کشت می¬شود، توصیه شود. دانه باقلا تجزیه‌پذیری تانن CNCPS NorFor https://ejrr.gau.ac.ir/article_1873_94ecac0f6da1f7285ab6f980de07239e.pdf
دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان نشریه پژوهش‌ در نشخوار کنندگان 2345-4253 2 2 2014 08 23 مقایسه اثر منابع مختلف سلنیوم در جیره‌های غنی از پنبه دانه بر قابلیت هضم ظاهری مواد مغذی، صفات عملکردی و فراسنجه‌های خونی در گاوهای شیرده هلشتاین 79 98 1875 FA بهروز نجف نژاد دانشجوی دکترای تغذیه دام، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان حسن علی عربی رییس دانشکده کشاورزی/ دانشگاه بوعلی سینا اکبر تقی زاده استاد گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز داریوش علیپور استادیار گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان Journal Article 2014 01 21 به منظور بررسی اثر منابع مختلف سلنیوم بر عملکرد، فراسنجه‌های خونی و قابلیت هضم مواد مغذی در جیره‌های غنی از پنبه‌دانه در گاو‌های شیرده هلشتاین انجام شد. 12 راس گاو هلشتاین با میانگین تولید 4 ± 40 کیلوگرم در قالب طرح مربع لاتین ادغام شده ناقص با 4 تیمار و3 تکرار به ازای هر تیمار مورد استفاده قرار گرفتند. آزمایش در 3 دوره 28 روزه اجرا شده و تیمار‌های آزمایشی شامل: 1 (جیره پایه محتوی 20% پنبه دانه بدون مکمل سلنیوم)؛ 2 (جیره شاهد + 3/0 ppm سلنیوم معدنی، سلنیت سدیم)؛ 3 (جیره شاهد +3/0 ppm سلنیوم آلی، از منشأ مخمر غنی از سلنیوم) و 4 (جیره شاهد +3/0 ppm نانو سلنیوم) بودند. نمونه‌گیری از شیر، مدفوع و خون دام‌های آزمایشی و تعیین ‌وزن و امتیاز بدنی و مقدار خوراک مصرفی هر دام در ابتدا و انتهای هر دوره انجام شد. نتایج این پژوهش نشان داد افزودن منابع مختلف سلنیوم تأثیری بر میزان ماده خشک مصرفی، تغییرات وزن و امتیاز بدنی نهایی دام، فراسنجه‌های خونی و قابلیت هضم پروتئین خام نداشت (05/0P). به طور کلی نتایج این مطالعه نشان داد افزودن 3/0ppm سلنیوم به ویژه سلنیوم آلی و نانو سلنیوم به جیره‌های حاوی سطوح بالایی از منابع چربی غیر اشباع باعث افزایش معنی‌دار قابلیت هضم خوراک و در نتیجه افزایش تولید شیر می‌شود. گاوهای شیری پنبه دانه سلنیوم آلی سلنیوم معدنی نانو سلنیوم https://ejrr.gau.ac.ir/article_1875_25d2ba0eb762d2ed81ad5fbbc86855a3.pdf
دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان نشریه پژوهش‌ در نشخوار کنندگان 2345-4253 2 2 2014 08 23 اثر استرادیول/ اکسی‌توسین، سنسی بلکس و دینوپروستون بر باز شدن سرویکس، مدت زمان باز ماندن سرویکس و بازده تولیدمثلی در گوسفندان نژاد زندی 99 112 1881 FA رضا مسعودی دانشگاه تهران احمد زارع شحنه گروه علوم دامی، دانشگاه تهران 0000-0001-7781-3315 آرمین توحیدی گروه علوم دامی، دانشگاه تهران حمید کهرام گروه علوم دامی، دانشگاه تهران Journal Article 2014 04 15 هدف از این تحقیق بررسی اثر تزریق هورمون­های استرادیول/ اکسی­توسین، سنسی­بلکس و شیاف واژنی دینوپروستون (آنالوگ پروستاگلندین ای-2) بر باز شدن سرویکس، مدت زمان باز ماندن سرویکس و بازده تولیدمثلی گوسفند نژاد زندی بوده است. در آزمایش اول سه گروه 20 تایی از میش­های زندی انتخاب شدند. گروه­ اول ابتدا 100 میکروگرم استرادیول و 12 ساعت بعد 100 واحد اکسی­توسین، گروه دوم دو میلی­لیتر سنسی بلکس و گروه سوم 200 میکروگرم شیاف دینوپروستون دریافت کردند. پس از اعمال تیمارها، باز ماندن سرویکس در چهار زمان مورد معاینه قرار گرفت. در آزمایش دوم 80 راس میش به چهار گروه مساوی تقسیم شدند. گروه اول به‌عنوان گروه شاهد تیمار بازکننده سرویکس دریافت نکرد و 54 ساعت پس از خارج کردن سیدر تلقیح شد. سه گروه بعدی به‌ترتیب همان سه تیمار هورمونی آزمایش اول را دریافت کردند و با توجه به بهترین زمان باز بودن سرویکس در آزمایش اول، به‌ترتیب در زمان­های 20 و 40 دقیقه و پنج ساعت پس از اعمال تیمار هورمونی، هم‌زمان با گروه شاهد تلقیح شدند. در آزمایش اول، هر سه تیمار هورمونی در مقایسه با گروه شاهد، موجب باز شدن و سرویکس شدند (05/0>P). در آزمایش دوم، درصد آبستنی و بره­زایی در گروه استرادیول/ اکسی­توسین در مقایسه با گروه­های دینوپروستون و سنسی بلکس به‌طور معنی‌داری بیشتر بود (65 و 70 در مقابل 30، 20 و 10، 10 درصد، 05/0>P). در نتیجه، تزریق 100 میکروگرم استرادیول و 100 واحد اکسی­توسین باعث باز شدن سرویکس، بهبود بازده تولیدمثلی در میش­های زندی می‌شود و می­توان از آن به­عنوان روشی برای بهبود بازده تولیدمثل حاصل از تلقیح مصنوعی استفاده نمود. تلقیح مصنوعی گوسفند استرادیول اکسی‌توسین سنسی‌بلکس دینوپروستون باز شدن سرویکس https://ejrr.gau.ac.ir/article_1881_312ef1725be5077263997021c7467ac9.pdf
دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان نشریه پژوهش‌ در نشخوار کنندگان 2345-4253 2 2 2014 08 23 زمانبندی تزریق eCG در برنامه هورمونی ایجاد جفت پذیری در میش های ترک-قشقایی به هنگام آنستروس عمیق 113 132 1876 FA مهسا بابایی کافی آباد دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین - پیشوا حسن صادقی پناه رییس بخش مدیریت پرورش دام و طیور و عضو هیئت علمی- موسسه تحقیقات علوم دامی کشور کاظم کریمی عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین - پیشوا Journal Article 2014 03 11 هدف از انجام این پژوهش، تعیین زمان مناسب تزریق eCG در برنامه هورمونی ایجاد جفت‌پذیری میش‌های ترکی-قشقایی در زمان آنستروس عمیق و بررسی تاثیر آن بر بازده تولیدمثلی و اقتصادی در سامانه پرورش عشایری گوسفند در استان فارس بود. سن و نمره وضعیت بدنی300 راس میش ثبت شد و 270 راس از آنها در برنامه تیمار هورمونی با پروژسترون+eCG استفاده شدند. از سیدر به عنوان منبع پروژسترون استفاده شد. میشهای تیمارشده با هورمون بر اساس زمان تزریق eCG به سه گروه تقسیم شدند: گروه یکم، تزریق eCG، 48 ساعت پیش از خارج کردن سیدر، گروه دوم، تزریق eCG، 24 ساعت پیش از خارج کردن سیدر و گروه سوم، تزریق eCG، همزمان با خارج کردن سیدر. گروه چهارم به تعداد 30 راس، به عنوان شاهد تحت برنامه تیمار هورمونی قرار نگرفتند. تزریق eCG، 24 ساعت پیش از خاتمه در مقایسه با تزریق در زمان خاتمه تیمار پروژسترون، به طور معنی‌داری نرخ‌های آبستنی، زایش، بره‌زایی و بره‌گیری و همچنین محصول بره متولدشده، محصول بره ازشیرگرفته، درآمد ناخالص و خالص تولید بره را افزایش داد (05/0≥P). همچنین صفات فوق در گروهی که eCG 48 ساعت پیش از خاتمه تیمار پروژسترون تزریق شد، در مقایسه با تزریق در زمان خاتمه، تمایل به افزایش داشتند (10/0≥P). در گروه شاهد هیچ آبستنی رخ نداد که نشان‌دهنده وجود آنستروس عمیق در زمان انجام آزمایش بود. نتایج این پژوهش نشان داد که در فصل آنستروس عمیق (اسفند و فروردین ماه)، بهترین زمان تزریق eCG برای ایجاد جفت‌پذیری در میش‌های ترکی-قشقایی، 24 ساعت قبل از خاتمه تیمار پروژسترون است. "میش ترکی- قشقایی" "ایجاد جفت پذیری" "زمان تزریق eCG" "بازده تولیدمثل" https://ejrr.gau.ac.ir/article_1876_60e4b568fb17f12b8b181cd9e68a9a14.pdf
دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان نشریه پژوهش‌ در نشخوار کنندگان 2345-4253 2 2 2014 08 23 تاثیر چندشکلی ژن کاپاکازئین روی ارزش اصلاحی صفات تولیدی شیر گاو براون سوئیس 137 148 1879 FA سونیا زکی زاده مرکز آموزش جهاد کشاورزی خراسان رضوی هادی غلامی دانشگاه آزاد اسلامی- واحد کاشمر رضا وکیلی دانشگاه ْزاد اسلامی- واحد کاشمر محسن قدس روحانی مرکز آموزش جهاد کشاورزی خراسان رضوی Journal Article 2013 11 07 امروزه با کمک ژنتیک ملکولی، امکان بررسی ژن‌های موثر بر صفات کمّی فراهم شده است. کاپاکازئین از جمله پروتئین-های مهم در شیر است که چندشکلی در ژن آن باعث بروز تفاوت‌هایی در صفات تولیدی شیر می‌شود. در این تحقیق از 91 راس گاو براون سوئیس نمونه خون گرفته شد، DNA به روش نمکی از خون کامل استخراج گردید و ژنوتیپ گاوها در جایگاه چندشکلی تک نوکلئوتیدی اگزون 4 به روش PCR-RFLP تعیین شد. با استفاده از روش حداکثر درستنمایی محدود شده تحت مدل دام و مدل یک نرم افزار DFREML، ارزش اصلاحی حیوانات برای سه صفت تولید شیر، درصد چربی و درصد پروتئین شیر به‌طور جداگانه پیش‌بینی شد. ارتباط ژنوتیپ با ارزش اصلاحی صفات مورد مطالعه در سطح معنی‌داری 5% توسط نرم‌افزار آماریSAS و رویه GLM بررسی شد. فراوانی ژنوتیپ AA، AB و BB به ترتیب 19/0، 35/0 و 46/0 و فراوانی آللی A و B به ترتیب 365/0 و 635/0 برآورد شد. آزمون کای-مربع بیانگرعدم تعادل هاردی واینبرگ در جمعیت بود (P کاپاکازئین PCR-RFLP چند شکلی تک نوکلئوتیدی صفات تولیدی شیر https://ejrr.gau.ac.ir/article_1879_52ed39ec57fe60488bae3f851e22a6f1.pdf
دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان نشریه پژوهش‌ در نشخوار کنندگان 2345-4253 2 2 2014 09 23 بررسی علل حذف و تابع توزیع زنده مانی در میش های نژاد لری بختیاری 145 156 1877 FA محمود وطن خواه مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبعیعی شهرکرد محمد علی طالبی عضو هیئت علمی Journal Article 2014 05 14 در این تحقیق از رکوردهای طول عمر 1802 رأس میش، نتاج حاصل از 217 رأس پدر و 851 رأس مادر، مربوط به گله ایستگاه پرورش و اصلاح نژاد گوسفند لری بختیاری (ایستگاه شولی) واقع در شهرکرد که طی سال های 1368 تا 1391 جمع آوری شده بودند، استفاده گردید.داده ها با استفاده از رویه های Freqو Lifetest برنامه آماری SASتجزیه شدند. نتایج نشان داد که میانگین طول عمر تولیدی میش‌ها 37//1774 روز (معادل 86/4 سال) بود. بیماری بالاترین علت حذف میش‌ها (22/51 درصد)، بویژه در شکم‌های زایش 3-1 بود. بعد از بیماری به ترتیب پیری، مشکلات باروری، تولید پایین، کشتار آزمایشی، حادثه فیزیکی، مازاد داشتی و در آخر تیپ نامناسب بیشترین درصد علت حذف میش‌ها را به خود اختصاص دادند. احتمال شرطی تلفات با افزایش سن روندی افزایشی داشت در حالی که میزان زنده مانی تجمعی روند کاهشی نشان داد. نسبت خطر مرگ تا سن 6 سالگی به طور جزئی ولی بعد از آن به شدت افزایش نشان داد. بنابراین به منظور بهبود طول عمر و زنده‌مانی میش‌ها لازم است با بهبود شرایط محیطی و مدیریتی به پیشگیری و درمان بیماری‌ها مبادرت نمود. عللعلل حذف تابع زنده‌مانی میش‌های لری بختیاری https://ejrr.gau.ac.ir/article_1877_964df1ea9920d7177ef4894a495e56a9.pdf
دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان نشریه پژوهش‌ در نشخوار کنندگان 2345-4253 2 2 2014 09 01 تاثیر عوامل مدیریتی، اقتصادی و زیستی بر ارزش اقتصادی صفات مختلف در روش‏های سنتی و صنعتی پرورش گاو شیری 157 172 1874 FA بهاره اطهری مرتضوی دانشکده کشاورزی-دانشگاه گیلان عبدالاحد شادپرور دانشیار-دانشگاه گیلان-دانشکده کشاورزی Journal Article 2014 01 02 از یک مدل زیست اقتصادی قطعی و با استفاده از اطلاعات جمع آوری شده از روش‏های سنتی و صنعتی پرورش گاو شیری، برای برآورد ارزش اقتصادی صفات تولیدی (تولید شیر، مقدار چربی و پروتئین شیر)، صفات مرتبط با رشد (وزن تولد، افزایش وزن روزانه پیش از شیرگیری، افزایش وزن روزانه پس از شیرگیری و وزن زنده دام بالغ)، صفات تولید مثلی (سن در اولین زایش و فاصله بین دو زایش) و صفات عملکردی (ماندگاری پیش و پس از شیرگیری و طول عمر تولیدی) استفاده شد. در روش پرورش سنتی ارزش اقتصادی صفات رشد، ماندگاری و تولید شیر به غیر از پروتئین شیر، مثبت و صفات تولیدمثلی و طول عمر تولیدی منفی برآورد شد. در روش پرورش صنعتی، ارزش اقتصادی صفات تولید شیر، ماندگاری و طول عمر تولیدی مثبت و صفات تولید مثلی، صفات مرتبط با رشد به غیر از وزن زنده دام بالغ در روش پرورش هلشتاین، منفی بود. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که تاثیر صفات بر درآمدها و هزینه‏ها در روش‏های پرورش مختلف، متفاوت است. نتایج همچنین نشان داد، عامل مدیریتی روش پرورش گوساله، نقش مهمی در تغییر ارزش اقتصادی صفات ماندگاری و تولیدی دارد .از طرفی سیستم قیمت‏گذاری تلیسه‏های مازاد عامل اصلی موثر بر ارزش اقتصادی صفات رشد و طول عمر به حساب می آید . به منظور بررسی تاثیر عامل قیمت بر ارزش اقتصادی، آزمون حساسیت ارزش اقتصادی صفات به تغییر 20%± قیمت‌ها در روش‏های پرورشی انجام شد و مشاهده شد که، مهمترین عامل تغییر ارزش اقتصادی صفات، قیمت وزن زنده بالغ می‏باشد مدل زیست- اقتصادی ارزش اقتصادی روش پرورش گاو شیری عوامل مدیریتی https://ejrr.gau.ac.ir/article_1874_d3c6e043323e3651287e1f78c42e91a6.pdf