دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان نشریه پژوهش‌ در نشخوار کنندگان 2345-4253 2 3 2015 01 21 اثر منابع مختلف مکمل سلنیوم بر رشد، فراسنجه های هماتولوژی و شکمبه در بره های پرواری مهربان 51 68 1988 FA حسن علی عربی رییس دانشکده کشاورزی/ دانشگاه بوعلی سینا رضا علیمحمدی دانشجوی دکتری دانشگاه بوعلی سینا همدان علی اصغر بهاری 3. استادیار گروه علوم درمانگاهی دانشکده پیرادامپزشکی دانشگاه بوعلی سینا همدان پویا زمانی 2. دانشیار گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه بوعلی سینا همدان Journal Article 2014 09 09 این آزمایش به منظور بررسی اثر منابع مختلف مکمل‌های خوراکی سلنیوم بر رشد، فراسنجه‌های هماتولوژی و شکمبه در بره‌های پرواری مهربان به مدت 70 روز انجام شد. تعداد 24 رأس بره نر مهربان با میانگین سن 5-4 ماه و میانگین وزن بدن 7/2 ± 8/35 کیلوگرم، بطور تصادفی به 4 گروه تقسیم شدند. تیمارها شامل: 1) گروه شاهد (جیره پایه بدون افزودن مکمل سلنیوم، حاوی 06/0 میلی گرم در کیلوگرم سلنیوم)؛ 2) جیره شاهد + 2/0 میلی گرم در کیلوگرم سلنیوم بصورت مخمر سلنیومی؛ 3) جیره شاهد + 2/0 میلی گرم در کیلوگرم سلنیوم بصورت سلنیت سدیم و 4) جیره شاهد + 4/0 میلی گرم در کیلوگرم سلنیوم بصورت سلنیت سدیم بودند. جهت بررسی تغییرات وزن زنده، بره‌ها در ابتدای آزمایش و در روزهای 14، 28، 42، 56 و 70 وزن‌کشی شدند. در روزهای صفر، 35 و 70 آزمایش قبل از نوبت غذایی صبح نمونه‌گیری از خون و در روزهای 35 و 70، نمونه‌گیری از شکمبه انجام شد. خوراک داده شده و پسمانده آن نیز برای هر حیوان به صورت روزانه اندازه‌گیری شد. افزودن سلنیوم آلی و معدنی به جیره تأثیر معنی‌داری بر رشد بره‌ها، فراسنجه‌های هماتولوژی و آنزیم‌های آلکالین‌فسفاتاز، آسپارتات‌آمینوترانسفراز و کراتین‌فسفوکیناز نداشت (05/0 https://ejrr.gau.ac.ir/article_1988_b18569d75329cd264ba59559f675d067.pdf